W poszukiwaniu drogi życiowej...

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

Ostatnimi czasy, gdy pisałem jakieś projekty na studia, siedziałem więcej przed komputerem. Widzę zauważalne pogorszenie mojego wzroku. Okulistka przepisuje mi okulary, ale ja nie chcę ryby tylko wędkę! Ja nie chcę jakiegoś korektora, tylko chcę wiedzieć co mam robić, żeby wzrok bardziej mi się nie psuł. Dlaczego się psuje? Dlaczego inni siedzą więcej przed komputerem ode mnie i mają dobry wzrok, a ja mam zły? Jakieś uwarunkowania genetyczne czy może... złe nawyki? Ale co robię źle? Rozmawiając o tym z Orestem, dowiedziałem się, że on ma bardzo dobry wzrok, a w ogóle o niego nie dba. Siedzi długo przed komputerem, czyta po nocach przy latarce. Ale napomniał o jednej małej rzeczy. Powiedział, że nigdy nie jest wpatrzony w monitor dłuższy czas, tylko co jakiś czas odwraca wzrok, patrząc przez okno, na jakąś rzecz w pokoju itp. Czy to o to chodzi? No więc zainstalowałem program Workrave, który co wyznaczoną ilość minut wyskakuje na monitor, przypominając o przerwie. No i w ten sposób, pamiętam o odwracaniu wzroku, ruszaniu oczami i patrzeniu na odległe przedmioty. Efekt: przez 4 dni pisałem jeden projekt całymi dniami stosując te przerwy i wyraźnie czułem, że mój wzrok nie jest tak zmęczony jak przy wcześniejszych takich projektach, gdzie spędzam dziennie 10h przed komputerem. Taki mały nawyk, a jaka różnica.
Drugi przykład. Czy zdarza Ci się, że nie pamiętasz drogi powrotnej? Natomiast inni skądś wiedzą którędy wrócić. Talent? Otóż jest to często efekt tego, że osoby, które lepiej wiedzą którędy wrócić, mają nawyk patrzenia się za siebie! Chodzi tylko o to, że nieświadomie zapamiętują jak wygląda ich droga, idąc w drugą stronę. To też jest taki mały nawyk.
To były tylko przykłady, aczkolwiek mogą robić dużą różnicę w życiu. Tak więc, jeśli jesteś w stanie podać inny przykład, zachęcam do dzielenia się z innymi. Najczęściej wprowadzenie tego w życie nie jest trudne, a efekty są ciekawe.